এজন অসমীয়াৰ বাবে লুচি, ভজা আলু বা ভজা মাছৰ দৰে ব্যঞ্জন অবিহনে এটা খাদ্য কেৱল অসম্পূর্ণ! আৰু তেল অবিহনে ভাজিৰ কথাও কল্পনা কৰিব পাৰিনে? ই কেৱল ভাজিবলৈ নহয়; তৰকাৰী ৰন্ধা-বঢ়াৰ বাবেও তেল অপৰিহাৰ্য।
এতিয়া, জ্বলন্ত প্রশ্নটো হ’লঃ কোনটো তেল সঁচাকৈয়ে স্বাস্থ্যৰ বাবে উপকাৰী? কাৰণ, সৰিয়হ তেল আৰু শোধিত তেলৰ প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা পাকঘৰত দীৰ্ঘদিন ধৰি চলি আহিছে। সৰিয়হ তেলত পোৱা ওমেগা তিনি ফেটি এচিড, মেগনেছিয়াম, চেলেনিয়ামে ৰক্তচাপ নিয়ন্ত্ৰণ কৰাত সহায় কৰে আৰু হৃদযন্ত্র সুস্থ কৰি ৰখাত অৰিহণা যোগায়।
সৰিয়হৰ তেলে ভাল কলেষ্টেৰল বৃদ্ধি কৰাৰ লগতে একে সময়তে ‘বেয়া’ কলেষ্টেৰল কমোৱাত উল্লেখযোগ্য ভূমিকা পালন কৰে। তদুপৰি এই তেলে ডায়েবেটিছ নিয়ন্ত্রণ, চকুৰ দৃষ্টিশক্তি বৃদ্ধি, কেন্সাৰৰ সম্ভাৱনা হ্রাস কৰাত ভূমিকা পালন কৰে।
এই তেলত থকা ভিটামিন এ আৰু প্ৰ’টিন ছাল আৰু চুলি উভয়ৰে স্বাস্থ্যৰ বাবে উপকাৰী। কিন্তু অত্যধিক সেৱনে পাচনতন্ত্ৰৰ সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে।
আনহাতে, শোধিত তেল-যাক ‘বগা তেল’ বুলিও কোৱা হয়-পাতল আৰু সহজে হজম কৰিব পৰা। এই তেলত পোৱা মনো-আৰু পলি-অনচেচুৰেটেড ফেটি এচিড হৃদযন্ত্ৰৰ স্বাস্থ্যৰ বাবে উপকাৰী।
এই তেল উচ্চ উষ্ণতাত ৰন্ধা-বঢ়াৰ বাবে আদৰ্শ আৰু ইয়াৰ কোনো ধৰণৰ তিতা গোন্ধৰ অভাৱ। গতিকে, সমস্যাটো ক’ত আছে? যিহেতু শোধিত তেলত বাৰে বাৰে বিশুদ্ধকৰণ প্ৰক্ৰিয়া চলি থাকে, গতিকে ইয়াত ৰাসায়নিক পদাৰ্থৰ ব্যৱহাৰ জড়িত হৈ থাকে-যিটো কাৰক সৰিয়হৰ তেলত তুলনামূলকভাৱে ন্যূনতম।
বেছিভাগ ক্ষেত্ৰতে সৰিয়হৰ তেলক উচ্চমানৰ পছন্দ বুলি ধৰিব পাৰি। কিন্তু ইয়াৰ অৰ্থ এইটো নহয় যে শোধিত তেল সম্পূৰ্ণৰূপে পৰিহাৰ কৰিব লাগে।
গুৰুত্বপূৰ্ণ কাৰকটো হ’ল ব্যৱহাৰ কৰা তেলৰ পৰিমাণ। দৈনিক সেৱন: সুস্বাস্থ্য বজাই ৰাখিবলৈ প্রতিদিনে তিনিৰ পৰা চাৰি চামুচ ‘সর্বোচ্চ সীমা’ তেল খালে যথেষ্ট। মনত ৰখাটো অতি প্রয়োজনীয় যে তেল নিজেই বিষ নহয়; বৰঞ্চ ইয়াৰ ব্যৱহাৰত মধ্যমীয়তাই হৈছে সুস্বাস্থ্যৰ চাবিকাঠি। যদি আপুনি কোনো স্বাস্থ্যজনিত সমস্যাৰ সন্মুখীন হয় তেন্তে চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ লওক।