Earth :✒️ পৃথিৱীক আঁতৰি যাবলৈ ওলাইছে নেকি একমাত্র প্রাকৃতিক উপগ্রহ চন্দ্রই? একাংশ জ্যোতির্বিজ্ঞানীব শেহতীয়া গবেষণাই ইয়াবে ইংগিত দিছে। এই জ্যোতির্বিজ্ঞানীসকলৰ মতে পৃথিৱীৰ পৰা প্ৰতি বছৰে ডেৰ ইঞ্চিকৈ দূৰত্ব বৃদ্ধি কৰি আছে চন্দ্রই।
গতিকে এদিন উপগ্ৰহটো পৃথিবীৰ পৰা একেবাৰে বিচ্ছিন্ন হোৱাৰ সম্ভাৱনা নুই কৰিব নোৱাৰি। অনাদিকালৰ পৰা থকা পৃথিবীৰে থকা সংযোগ চন্দ্রব ভবিষ্যতৰ অবস্থান কি হ’ব তাক লৈ জ্যোতির্বিজ্ঞানীসকলে গৱেষণা অব্যাহত ৰাখিছে।
বিজ্ঞানীসকলৰ মতে পৃথিৱী আৰু চন্দ্ৰৰ মাজৰ দূৰত্ব তিনি লাখ ৮৫ হেজাৰ কিলোমিটাৰ। পৃথিবীক এবাৰ প্রদক্ষিণ কৰোতে চন্দ্রই ২৭.৩ দিন লয়। চন্দ্রব কক্ষপথ সম্পূর্ণরূপে নিখুঁট গোলাকৃতিৰ নহয়। ফলত প্রদক্ষিণৰ সময়ত চন্দ্র আৰু পৃথিবীৰ দূৰত্বৰ মাজত ২০ হেজাৰ কিলোমিটাৰ কম-বেছি হয়।
সেয়েহে কোনোবা দিনা পূর্ণিমাত চন্দ্রক বেছি উজ্জ্বল দেখা যায়। উপগ্ৰহটোৰ এই অৱস্থাক অতি চন্দ্র বা ছুপাৰমুন বুলি কোৱা হয়। বিজ্ঞানীসকলৰ মতে পৃথিবী আৰু চন্দ্রৰ মাজৰ দূৰত্ব বৃদ্ধিৰ অন্তৰালত আছে পৃথিৱীৰ জোৱাৰ-ভাটা। চন্দ্র আৰু পৃথিবীৰ মধ্যাকর্ষণ শক্তিৰ তাৰতম্যৰ বাবে জোৱাৰ-ভাটাৰ সৃষ্টি হয়।
পৃথিৱীয়ে যেতিয়া চন্দ্ৰৰ দিশে মুখ কৰি থাকে তেতিয়া চন্দ্রব মহাকর্ষণিক বল চাৰে চাৰি শতাংশ অধিক শক্তিশালী হয়। এই বলৰ প্রভাবত পৃথিবীৰ সমুদ্র ঢৌৰ উচ্চতা বহুগুণে বৃদ্ধি পায়। আনহাতে যেতিয়া চন্দ্ৰৰ দিশত পৃথিবীৰ যি অংশ থাকে সেই অংশৰ সমুদ্রৰ জোৱাৰৰ সময়ত ঢৌৰ উচ্চতা অধিক হয়।
নিউয়র্ক, লছ এঞ্জেলছৰ দৰে স্থানত জলস্তৰৰ উচ্চতা পাঁচ ফুট পর্যন্ত তাৰতম্য হ’ব পাৰে। একেদবে পৃথিবীয়ে যেতিয়া নিজৰ অক্ষৰেখাৰ চাৰিওদিশে ঘুবে, তেতিয়া পৃথিৱীৰ মধ্যাকর্ষণ বল আৰু চন্দ্ৰৰ টানৰ জোৱাৰৰ শক্তি বৃদ্ধি পায়। তেতিয়া এই জলবাশিয়ে চন্দ্রক পৃথিৱীৰ কেন্দ্ৰৰ ফালে টানে।
বিপুল জলৰাশিৰ এই টানে চন্দ্ৰৰ নিজৰ কক্ষপথৰ পৰা সামান্য হ’লেও আগুৱাই আহে। দীর্ঘ পর্যবেক্ষণৰ পাছত এই তথ্য নিশ্চিত কৰিছে বিজ্ঞানীসকলে। বিজ্ঞানীসকলৰ মতে জোৱাৰৰ টানত চন্দ্ৰৰ গতি বৃদ্ধি পায়। তদুপৰি কক্ষপথৰ দৈৰ্ঘও বৃদ্ধি পায়।
কক্ষপথৰ দৈৰ্ঘ বৃদ্ধি পালে পৃথিবীৰ স’তে চন্দ্রব দূৰত্বও স্বাভাবিকতে বৃদ্ধি পায়। অবশ্যে জোরাব-ভাটা, গতিবেগ আৰু দূৰত্বৰ জোখ মিলাই বিজ্ঞানীসকলে মন্তব্য কৰিছে যে চন্দ্রই এতিয়াৰে পৰা বিচ্ছিন্ন হৈ যোৱাৰ সম্ভাৱনা নাই। বিজ্ঞানীসকলৰ মতে পৃথিৱীৰ জোৱাৰৰ টানত চন্দ্ৰৰ কেৱল গতিয়েই বৃদ্ধি নাপায়।
বৰঞ্চ ইয়াৰ বিপৰীত ক্রিয়াকপে একে হাৰত হ্রাস পাইছে পৃথিবীৰ আহ্নিক গতি। আহ্নিক গতিৰ ফলত পৃথিৱীত দিন-বাতি হয়। একাংশ বিজ্ঞানীৰ মতে শেহতীয়াভারে আহ্নিক গতি হ্রাস পাবলৈ ধৰাত অতি কম পৰিমাণত দিনৰ দৈর্ঘ বৃদ্ধি পাইছে। অৱশ্যে ইয়াক লৈ চিন্তাৰ কাৰণ নাই।
কাৰণ বিজ্ঞানীসকলৰ মতে চন্দ্ৰৰ স’তে পৃথিৱীৰ দূৰত্ব যে বৃদ্ধি পাইছে সেয়া অতি সামান্য। বছৰি গড় দূৰত্বৰ সামান্য কিছু বৃদ্ধি ঘটিছে। তিনি লাখ ৮৫ হেজাৰ কিলোমিটাৰত বার্ষিক দূৰত্ব বৃদ্ধি মাথোঁ ০.০০০০০০০১ শতাংশ। ফলত আগন্তুক বহু লক্ষ বছৰতো পৃথিবীত দিন-বাতিৰ পৰিৱৰ্তনৰ কোনো সম্ভাবনা নাই।
উল্লেখ্য যে বিজ্ঞানীসকলৰ মতে চাৰে চাৰিশ কোটি বছৰৰ পূৰ্বে পৃথিৱীৰ স’তে এটা প্রকাণ্ড মহাজাগতিক বস্তুৰ হোৱা সংঘৰ্ষত চন্দ্ৰৰ সৃষ্টি হয়। যিটো মহাজাগতিক বস্তুৰ স’তে পৃথিবীৰ সেই সংঘর্ষ হৈছিল সেই বস্তুটোৰ আকাৰ মঙল গ্রহৰ সমান আছিল। তেতিয়া পৃথিবীত দিনব দৈর্ঘ্য কম আছিল। চন্দ্ৰ পৃথিৱীৰ অধিক ওচৰত আছিল। পৃথিৱীৰ আকাশত চন্দ্ৰৰ ডাঙৰকৈ দেখা গৈছিল। লাহে লাহে চন্দ্ৰ পৃথিৱীৰ পৰা আঁতৰি যাবলৈ যায়।