১৯৮৮ৰ পৰাই মহাকাশৰ পৰা এক অদ্ভুত পেটাৰ্ণৰ সংকেত লাভ কৰি আছে পৃথিৱীয়ে। GPM J1839-10য়ে প্রতি ২২ মিনিটত এটাকৈ ৰেডিঅ’ পালছ নির্গত কৰে, যি প্রতিবাৰত কেই ছেকেণ্ডৰ পৰা কেই মিনিটমানলৈ স্থায়ী হয়। ই এক মহাজাগতিক অস্বাভাৱিকতা। কাৰণ ৰেডিঅ’ বার্স্টে এইদৰে আচৰণ নকৰে।
সেয়ে বিস্ফোৰণৰ মাজত ব্যবধান ব্যাখ্যাতীত।এইবোৰ সাধাৰণতে পালছাৰৰ দ্বাৰা নিৰ্গত হয়, মৃত নক্ষত্ৰৰ অৱশিষ্টাংশ যি অবিশ্বাস্য গতিৰে ঘূৰে। এইবোৰ অত্যন্ত তীব্র, কিছু মিলিছেকেণ্ড দীর্ঘ পোহৰৰ জিলিকনিৰে মহাকাশক চমৎকৃত কৰে।
বিজ্ঞানীসকলে লক্ষ্য কৰিছে যে GPM J1839-10য়ে প্রতি এহেজাৰ ছেকেণ্ড বা তাৰো বেছি সময়ৰ অন্তৰালত এটাকৈ সংকেত প্ৰেৰণ কৰিছে। ই জ্যোতির্পদার্থবিদ্যাৰ নিয়মক লংঘন কৰে, কাৰণ ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে মন্থৰ গতিত গতিশীল নিউট্রন তৰাৰ পৰা সংকেত নির্গত হৈছে।
অৱশ্যে মন্থৰ গতিত চলি থকা এটা নক্ষত্রীয় মৃতদেহৰ শক্তিশালী পালছ নির্গত কৰা উচিত নহয়।
GPM J1839-10 আমাৰ পৰা ১৫ হেজাৰ আলোকবর্ষ দূৰৰ স্কুটাম নক্ষত্র মণ্ডলত অবস্থিত। ২০২২ত কাটিন বিশ্ববিদ্যালয়ে এই সংকেতটো আৱিষ্কাৰ কৰে।
জায়েন্ট মেট্রেৱেভ ৰেডিঅ’ টেলিস্কোপ আৰু ভেৰী লার্জ এৰেৰ আর্কাইভেল তথ্যৰ পৰা দেখা গৈছে যে বস্তুটোৱে ১৯৮৮ৰ পৰা সংকেত নিৰ্গত কৰি আহিছে। তাৰ পাছৰে পৰা এই ধৰণটো পৰিৱৰ্তিত হোৱা নাই। কাৰণ ই প্রতি ২২ মিনিটত ৰেডিঅ’ বিস্ফোৰণ নিৰ্গত কৰি থাকে।
পালছৰ দৈর্ঘ্য ৩০ ছেকেণ্ডৰ – পৰা পাঁচ মিনিটৰ ভিতৰত স্থায়ী হ’ব পাৰে। এই ৰেডিঅ’ বিস্ফোৰণৰ বাবে কে’বাটাও ব্যাখ্যা দিয়া হৈছে। কোনো কোনোৱে বিশ্বাস কৰে যে ই এটা অতিদীর্ঘ সময়ৰ চৌম্বকীয় বা সম্ভৱতঃ এটা বগা বামন পালছাৰৰ পৰা আহিছে। এই বস্তুটো যিয়েই নহওক কিয়, ই সম্ভৱতঃ স্বাভাৱিক পালছাৰ নিৰ্গমনৰ বাবে অন্তিম মুহূৰ্তত অৱস্থিত। এই সীমাৰ পাছত নির্গমন বন্ধ হোৱা উচিত।
এই অদ্ভুত আচৰণকাৰী বস্তুটোৰ আৱিষ্কাৰে জ্যোতির্বিজ্ঞানীসকলৰ পালছাৰ আৰু ৰেডিঅ’ সংকেত সম্পর্কে চিন্তা-চৰ্চা সলনি কৰি পেলাইছে। ইমান মন্থৰ গতিৰে চলি থকা বস্তুৱে কিছু শক্তিশালী সংকেতো উৎপন্ন কৰিব পাৰে, সেয়া দেখাৰ ফলত বিতৰ্ক আৰম্ভ হৈছে যে এই ধৰণৰ বস্তু মহাবিশ্বত থাকিব পাৰে নে নোৱাৰে। তেওঁলোকে পুনর্বিবেচনা কৰিছে যে কোন ধৰণৰ বস্তুৱে স্থিতিশীল, পুনৰাবৃত্তিমূলক মহাজাগতিক সংকেত উৎপন্ন কৰিব পাৰে।