নির্ধাৰিত জোখৰ অধিক হ’ব নোৱাৰিব ওজন, বাঢ়িব নোৱাৰিব কঁকালৰ আকাৰ। সামান্য বৃদ্ধি পালেই হস্তক্ষেপ কৰিব ৰাষ্ট্ৰই। আচৰিত যেন লাগিলেও এখন দেশত এই বিষয়টো বাস্তব। য’ত অধিকাংশ স্থানতে মেদ বৃদ্ধি হোৱা, দ্রুতগতিৰে ওজন বাঢ়ি যোৱাক লৈ সাধাৰণ মানুহে বিশেষ চিন্তা নকৰে, তাত সেইখন দেশৰ চৰকাৰে নিজৰ নাগৰিকসকলৰ স্বাস্থ্যক লৈ সদা সতর্ক হৈ থাকে। সেইখন হৈছে সূর্যোদয়ৰ দেশ জাপান।
অধিকাংশ স্থানতে কোনো ৰোগ আৰম্ভ হোৱাৰ পাছত তাৰ চিকিৎসা হয়; কিন্তু জাপানত ৰোগ হোৱাৰ আগৰে পৰাই চিকিৎসা আৰম্ভ কৰে, কঠোৰ নিৰীক্ষণত থাকে নাগৰিকৰ স্বাস্থ্য।
জাপানৰ মেটাবো আইনে সেই দেশৰ প্ৰত্যেক সাবালক নাগৰিকৰ কঁকালৰ আকাৰ নিৰীক্ষণত বাখে। ঠিক ওজন নহয়, ভিচেৰাল ফেট কিমান বাঢ়িছে তাৰ ওপৰত নিৰীক্ষণ কৰি থাকে। কঁকালৰ আকাৰ নিৰ্ধাৰিত ইঞ্চিৰ পৰা এডাল চুলিৰ সমান বেছি বাঢ়িলেও পৰিব লাগে প্রশাসনৰ দৃষ্টিত।
পুৰুষসকলৰ ক্ষেত্ৰত কঁকালৰ আকাৰ যদি ৮৫ ছেন্টিমিটাৰ তথা মহিলাসকলৰ ক্ষেত্রত ৯০ ছেন্টিমিটাৰৰ অধিক হয়, তেন্তে তাৎক্ষণিকভাবে তেওঁলোকৰ জীৱন-যাপনৰ কাউন্সেলিং আৰম্ভহয়। অব্যাহত থাকে ফলোআপ, হেল্থ কোচিং। অৱশ্যে ইয়াৰ বাবে কোনো জৰিমনা ভৰিব নালাগে। কোনো শাস্তিও ভোগ নকৰে সংশ্লিষ্ট লোকজনে।
এই আইনৰ কাৰণেই জাপানত মেদবহুলতাৰ হাৰ সমগ্র পৃথিৱীতে সবাতোকৈ কম, মাত্র চাৰি শতাংশ। আনকি মধুমেহত আক্রান্ত ৰোগীৰ সংখ্যাও বিশ্বৰ ভিতৰত সবাতোকৈ কম। বিশ্বৰ আন সকলো দেশৰ তুলনাত সুস্থভাবে জীয়াই থকাৰ হাৰ আৰু আয়ুসকাল জাপানত অনেক বেছি।
এই আইন সাবালকসকলৰ বাবে হ’লেও সেয়া প্রধানকৈ কঠোৰভাৱে প্ৰয়োগ কৰা হয় ৪০ৰ পৰা ৭০ বছৰ বয়সৰ নাগৰিকসকলৰ ক্ষেত্রত। ২০০৮৩ এই আইন প্ৰৱৰ্তন কৰা হয়। জাপানৰ নাগৰিকসকলে প্রতি বছৰে কমেও এবাৰকৈ স্বাস্থ্য পৰীক্ষা কৰোৱাটোও বাধ্যতামূলক।
সেই সময়ৰ সামান্য হেৰফেৰ হ’লেই কঠোৰতা আৰম্ভ হয়। সেই নাগৰিকসকলৰ জীৱনধাৰাত পৰিৱৰ্তন অনা হয়। লোৱা হয় সকলো প্রয়োজনীয় পদক্ষেপ। এই আইন প্রধানকৈ ‘মেটাবলিক ছিড্ৰ’ম’ ৰোধ কৰাৰ বাবেই প্ৰৱৰ্তন কৰা হৈছে। লক্ষ্যণীয়ভাবে জাপানীসকলে যে সাংঘাতিক ডায়েট মানি চলে, সেয়াও নহয়। তেওঁলোকে মেটাবলিক সমস্যাক একেবাৰে প্ৰাথমিক স্তৰতে চিহ্নিত কৰে, তাৰ মোকাবিলা কৰে।
বহুতেই ইয়াক ‘বডী পলিচিং’ বুলি কয়; কিন্তু জাপানৰ মতে, ৰোগ হোৱাৰ আগতেই তাক প্ৰতিৰোধ কৰাৰ অৰ্থ হৈছে কম হাৰাশাস্তি, চিকিৎসাৰ বাবদ কম খৰচ আৰু বর্ধিত আয়ুসকাল।