ডায়েবেটিছ বা মধুমেহ ৰোগ প্ৰতি ঘৰে ঘৰে দেখা পোৱা এটা সমস্যা। ডায়েবেটিছে এবাৰ শৰীৰত শিপাই গ’লে ইনচুলিন গ্ৰহণৰ বাহিৰে আন কোনো উপায় নাই। কিন্তু কেৱল দৰবৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিলে ৰোগৰ কৱলৰ পৰা ওলাই আহিব নোৱাৰিব। ঔষধৰ লগতে নিয়মিত ব্যায়াম কৰিব লাগিব। এনেদৰে খাদ্যাভ্যাস নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব লাগিব। আয়ুৰ্বেদৰ মতে যদি আপুনি খালী পেটত দিনটোত তিনি আহাৰ খাব পাৰে, তেন্তে এই ৰোগ নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পৰা যায়।
মেথি: ডায়েবেটিছ নিয়ন্ত্রণত মেথি অতি পৰিচিত খাদ্য। ইয়াত থকা আঁহ আৰু অন্যান্য উপাদানসমূহে তেজৰ চেনিৰ মাত্রা হ্রাস কৰাত সহায় কৰে। মেথি তিয়াই থোৱা পানী খালে বা খালী পেটত মেথি চোবাই খালে খুবেই উপকাৰ পোৱা যায়।
দালচেনি: দালচেনিত ডায়েবেটিছ প্ৰতিৰোধী গুণ আছে। ই ইনচুলিনৰ সংবেদনশীলতা বৃদ্ধি কৰাত সহায় কৰে আৰু তেজৰ চেনিৰ মাত্রা নিয়ন্ত্রণ কৰে। পুৱা খালী পেটত সামান্য পৰিমাণৰ দালচেনিৰ গুড়ি পানীৰ লগত মিহলাই খালে ডায়েবেটিছ নিয়ন্ত্রণত থাকে।
আমলখি: আমলখিত প্ৰচুৰ পৰিমাণে ভিটামিন চি আৰু এন্টিঅক্সিডেন্ট থাকে। ই তেজৰ চেনিৰ মাত্রা নিয়ন্ত্ৰণ কৰাত সহায় কৰাৰ লগতে শৰীৰৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতাও বৃদ্ধি কৰে। খালী পেটত কেঁচা আমলখি খোৱা বা আমলখিৰ ৰস খোৱাটো স্বাস্থ্যৰ বাবে অতি উপকাৰী।
কিন্তু মনত ৰাখিব যে ডায়েবেটিছ নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে কেবল খাদ্যৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিব নালাগে। ইয়াৰ লগতে চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ অনুসৰি সঠিক চিকিৎসা আৰু জীৱনশৈলীৰ পৰিৱৰ্তন গুৰুত্বপূর্ণ।