তলাবন্ধৰ ফলত আর্থিকভাৱে কোঙা হৈ পৰা পদপথৰ ব্যৱসায়ীসকলক সকাহ দিয়াৰ উদ্দেশ্যে যি সময়ত প্রধানমন্ত্রী নৰেন্দ্ৰ মােদীয়ে ঋণ প্রদানৰ ব্যৱস্থা কৰিছে সেই সময়তে এচাম নিদাৰুণ,মানৱতাহীন লােকে উচ্ছেদৰ নামত সময়ে সময়ে এই ব্যৱসায়ীসকলক নানা অত্যাচাৰ চলাই আহিছে। গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ সমীপত সংঘটিত তেনে এক অমানৱীয় ঘটনা শেহতীয়াকৈ পােহৰলৈ আহিছে।
উল্লেখ্য যে গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ জননী গেটৰ সমীপত যােৱা ১০-১২ বছৰে পদপথত ব্যৱসায় কৰি জীৱন নির্বাহ কৰি অহা প্রায় ৪০টা পৰিয়ালক শেহতীয়াকৈ চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় কর্তৃপক্ষই যানজট আৰু ছাত্রাবাসৰ অসুবিধাৰ অজুহাত দেখুৱাই উচ্ছেদ কৰিছিল; কিন্তু এই উচ্ছেদৰ সময়ত এক অনাকাংক্ষিত পৰিস্থিতিৰ সন্মুখীন হৈছিল ব্যৱসায়ীসকল। তেওঁলােকক ভীতিগ্রস্ত কৰি সমগ্র ঘটনা গাপ দিবলৈ চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় কর্তৃপক্ষই চেষ্টা কৰিছিল যদিও এই সমগ্র ঘটনাক লৈ কাইলৈ আদালতৰ কাষ চাপিবলৈ সাজু হৈছে ভুক্তভােগী ব্যৱসায়ীসকল।
জিএমচিৰ জননী গেটৰ সন্মুখৰ পৰা উচ্ছেদিত ভুক্তভােগী পদপথৰ ব্যৱসায়ীসকলে সমগ্র ঘটনা ‘দৈনিক অগ্রদূত’ৰ আগত বিৱৰণ দি কয়, ‘আমি জিএমচিএইছৰ জননী গেটৰ সমীপত প্রায় ৪০ টা পৰিয়ালে বিগত ১০-১২ বছৰ ধৰি পুৰী-চাহ, ভাত, পাণ-তামােল আদি বিক্ৰী কৰি আহিছাে। প্রাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী তৰণ গগৈক মেডিকেলত থােৱাৰ পাছতে আমাৰ দোকানসমূহ উঠাই দিলে। কৈছে অধীক্ষক অভিজিৎ শৰ্মাই দোকান দিব নিদিয়ে। এইখিনি হােষ্টেল এৰিয়া হয়। নিদিয়ে বুলি কোৱাৰ পাছত আমি একো কোৱা নাছিলাে কাৰণ দোকান নিদিলে আমাৰ জীয়াই থকাৰ অন্য পথ নাই। গগৈৰ মৃত্যুৰ দুদিনৰ আগত আমাৰ দোকানসমূহ বন্ধ কৰি দিলে। অধ্যক্ষ ডাঃ অভিজিৎ শৰ্মা, কলেজৰ অধ্যক্ষ আহিল আৰু আৰক্ষীয়ে গােটেই দোকানবিলাক উঠাই দিলে। সকলাে দোকানীয়ে খাদ্য সামগ্রী প্রস্তুত কৰিছিল যদিও সকলাে পেলাই দিব লগা হ’ল। আমি কি কৰিম কওঁক? দীর্ঘদিনৰ পৰা আমি সেই স্থানতে দিয়া দোকানসমূহৰ জৰিয়তে পৰিয়াল পােহপাল দি আহিছাে। উল্লেখ্য যে এই পদপথৰ দোকানসমূহ উচ্ছেদ কৰাৰ সময়ত জি এম চি হাস্পতালৰ অধীক্ষক ডাঃ অভিজিৎ শৰ্মাৰ ভৰিত পৰি ব্যৱসায়ীসকলে তেওঁলােকৰ জীৱিকাৰ একমাত্র সমলসমূহ উচ্ছেদ নকৰিবলৈ কান্দি-কাটি কাতৰ অনুৰােধ জনাইছিল যদিও তেওঁ এই ক্ষেত্ৰত কোনাে দয়া প্রদর্শন নকৰিলে বুলি ব্যৱসায়ীসকলে আবেগেৰে কয়। তেওঁলােকে কয়, ‘চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ। অধীক্ষকক আমি লগ পাইছাে; কিন্তু এনেকুৱা নির্দয়, মানৱতাহীন লােক পােৱা নাই। ভৰিত ধৰাৰ পাছতাে আমালৈ তেওঁ উভতি চাবলৈ অলপ সময় নােলাল।’
সংশ্লিষ্ট স্থানত দোকান দি পৰিয়াল পােহপাল দিয়া মহিলা ব্যৱসায়ীসকলে কয়, ‘তলাবন্ধৰ পাছত আমি কিদৰে ব্যৱসায় পুনৰ আৰম্ভ কৰিছাে একমাত্র ভগৱানেহে জানে। আমাৰ ঘৰবােৰলৈ গ’লে সেইসকলে উপলব্ধি কৰিব মানৱতা কি বস্তু। আমি কেতিয়াও কাৰাে অন্যায় কৰিবলৈ যােৱা নাছিলাে। এটা কথা ঠিক আমি তেওঁলােকৰ নির্দেশ মনা নাছিলাে। কি পৰিস্থিতিত আমি দোকানসমূহ দি আছাে কোনেও যদি অনুধাৱন কৰিব নােৱাৰে, সদায় সৰু মানুহ বুলি গণ্য কৰি সকলােৱে অৱহেলা কৰে আমি কিদৰে জীয়াই থাকিম? আমি ঋণ লৈ ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰিছিলাে। সেই দিনটোত প্রস্তুত কৰাৰ খাদ্যখিনিও আমাক বিক্ৰী কৰিবলৈ সুবিধা নিদিলে তেওঁলােকে। কাৰণ তেওঁলােক শিক্ষিত আৰু আমি অশিক্ষিত লােক।’
ব্যৱসায়ীসকলে উল্লেখ কৰা অনুসৰি উচ্ছেদৰ সময়ত পদপথত এখন ক্ষুদ্র দোকান দি পৰিয়াল পােহপাল দিয়া ব্যৱসায়ীসকলে দোকানসমূহ উচ্ছেদ নকৰিবলৈ কান্দি কান্দি কাতৰ অনুৰােধ জনােৱাৰ সময়ত অধীক্ষক ডাঃ অভিজিৎ শৰ্মাই কাক সুধি পদপথত ইয়াত দোকান দিছা? মােক সুধি দোকান দিছা নেকি? আমি কি কৰিব লাগে? বুলিহে কয়।
উল্লেখ্য যে ভঙাগড় আৰক্ষী থানাৰ জনৈক দাস উপাধিৰ বিষয়াৰ নেতৃত্বত এই দোকানসমূহ উচ্ছেদ কৰা হৈছিল বুলি ব্যৱসায়ীসকলে উল্লেখ কৰি সেই সময়ছােৱাত এখন বিশেষ দোকানৰ প্রতি সংশ্লিষ্ট পক্ষৰ দৰদ আছিল বুলি কয়। নিশালৈ খােলা থকা সেই বিশেষ দোকানখনৰ সন্দৰ্ভত দিছপুৰৰ শীৰ্য আৰক্ষী বিষয়াক অৱগত কৰাৰ পাছতহে সেই দোকানখনাে বন্ধ কৰি দিয়া হয় বুলি তেওঁলােকে কয়।