Ashok Singhal: ✒️চূড়ান্ত ব্যর্থ মন্ত্রীসকলক পুহিবলৈ কোটি কোটি টকা ৰাইজৰ ধন ব্যয় অব্যাহত থকাক কেন্দ্ৰ কৰি ৰাজ্যজুৰি জনতাৰ মাজত তীব্র ক্ষোভৰ সৃষ্টি হৈছে। কেৱল ফোঁপযহী কথাৰে বিভাগ চলাই অহা মন্ত্রী অশোক সিংহলৰ দিনতো ৰাজ্যত জলসিঞ্চন ব্যৱস্থাৰ স্বৰূপ সাম্প্ৰতিক খৰাং সদৃশ পৰিস্থিতিয়ে উদঙাই দিলে।
পথাৰত পানী যোগানৰ ব্যৱস্থা নথকা বাবেই ৰাজ্যৰ মাত্র ১১ শতাংশ কৃষিকার্য কৰা ভূমিৰ খেতিয়কৰ বাদে আনসকলে বৰষুণৰ অপেক্ষাত ৰৈ থাকিবলগীয়া হয়। সেই বৰষুণক অপেক্ষা কৰি থাকোতেই আহাৰ শেষ হৈ শাওণ সোমাবলগীয়া পৰিস্থিতিৰ সৃষ্টি হৈছে। কৃষকে চৰম দুর্ভোগ ভুগিবলগীয়া হোৱাৰ পাছতো সেয়েহে ৰাইজে ব্যর্থ-অকর্মণ্য-দুর্নীতিগ্রস্ত মন্ত্ৰীৰ মুখৰ মাত এষাৰি আজিলৈকে শুনিবলৈ পোৱা নাই।
কৃষিপ্রধান ৰাজ্যখনৰ কৃষকে পথাৰত পানীৰ অভাৱত হায়ৈ বিয়ে কৰিবলৈ বাধ্য হোৱাটোৱে মন্ত্ৰী সিংহলৰ ওচৰত প্ৰকৃততে কোনো মূল্য নথকাটোকে স্পষ্ট কৰিছে।
কমিছনৰাজ, ঠিকাদাৰ পোহা জলসিঞ্চন বিভাগৰ আজি অসমৰ স্থান সৰ্বভাৰতীয় স্তৰত ২২ নম্বৰত; অথচ অসমৰ অৰ্থনীতিয়েই হ’ল কৃষি নিৰ্ভৰ। ইয়াৰ বিপৰীতে পঞ্জাৱত ৯৮.১ শতাংশ, হাৰিয়ানাত ৮৭.৬, অন্ধ্র প্রদেশত ৬৩.৯, বিহাৰত ৬৩.৪, তামিলনাডুত ৬৩.১, পশ্চিমবংগত ৪৮.২, গুজৰাটত ৪৪.৭, উত্তৰাখণ্ডত ৪২.৯, উৰিষ্যাত ৩৩.৬, কর্ণাটকত ২৮.৫, চত্তিছগড়ত ২৭.৬, ৰাজস্থানত ২৬.৪ শতাংশ কৃষিকার্য কৰা ভূমিত জলসিঞ্চনৰ ব্যৱস্থা আছে।
উল্লেখ্য যে অসমৰ কৃষিভূমিৰ পৰিমাণ হ’ল ৫২.৭ লাখ হেক্টৰ। ইয়াৰ ভিতৰত কৃষিকার্য কৰা ভূমিৰ পৰিমাণ হ’ল ২৭.৫৬ লাখ হেক্টৰ। লক্ষ্যণীয় দিশটো হ’ল যে বৰ্তমানৰ ৰাজ্য চৰকাৰখনৰ কাৰ্যভাৰ লোৱা বিত্তীয় বৰ্ষটোত জলসিঞ্চনৰ ক্ষেত্ৰত অসমৰ স্থান ভাৰতৰ প্ৰেক্ষাপটত ২২ নম্বৰত আছিল; আজিও সেই স্থানতে অসম আছে।
অসম ৰাজ্যিক কৃষক সভাৰ ৰাজ্যিক সভাপতি টিকেন দাসে সেয়েহে মন্তব্য কৰে যে জলসিঞ্চন মন্ত্রী থকা আৰু নথকাৰ মাজত একো পাৰ্থক্য ৰাইজে দেখা নাই। দাসে কয়, ‘জলসিঞ্চন বিভাগটো প্রকৃতপক্ষে ধনসিঞ্চন বিভাগহে হৈছে। তাৰ বাহিৰে আন একো নহয়।
বিভাগটোৰ কাম-কাজৰ অধিক অৱনতিহে আমি পথাৰত দেখিছো। সৰু সৰু আঁচনিবোৰৰো এতিয়া একো কাম নাই। আপডালৰ অভাৱত বিকল হৈ পৰি আছে। ডাঙৰ আঁচনিবোৰৰো এতিয়া একো কাম নাই। কৃষকে নিজেহে পথাৰত পানীৰ ব্যৱস্থা কৰিব লাগে। ইৰি ধানৰ খেতিত এজন কৃষকে পানী যোগানৰ নামত এবিঘা মাটিৰ বিপৰীতে ন্যূনতম পাঁচ হেজাৰ টকা খৰচ কৰিব লাগে।
তাৰ পাছত আৰু কৃষকজনৰ হাতত একো নাথাকে। এয়াই হৈছে অসমৰ জলসিঞ্চন ব্যৱস্থাৰ এখন বাস্তৱ ছবি। বিভাগটোৰ নামত কেৱল ঠিকাদাৰ আৰু বৰমূৰীয়াসকল ধনী হৈছে।
উল্লেখ্য যে জলসিঞ্চন বিভাগটোৰ নামত কেৱল মন্ত্ৰীৰ মাজত ওফাইদাং মৰা কথা-বতৰাৰহে প্রতিযোগিতা চলি আহিছে। ৰাইজক তেনে কথা-বতৰাই আমোদ দি আহিছে, উপকাৰ একো সাধিব পৰা নাই। সেই কাৰণে বিজ্ঞানৰ জয়জয়কাৰৰ দিনতো পথাৰত পানী বিচাৰি অসমৰ কৃষকে আজিও ভেকুলী বিয়া পাতিবলৈ বাধ্য হৈছে।
নগাঁৱত মৰুময় হৈছে পথাৰ
জলসিঞ্চন বিভাগৰ অধ্যক্ষতাত কৃষিপ্রধান নগাঁও জিলাত ৭০ শতাংশ কৃষিভূমিতে নহ’ল জলসিঞ্চনৰ কোনো ব্যৱস্থা। সম্প্রতি খৰাঙত এই কৃষিপথাৰসমূহ একপ্ৰকাৰ মৰুময় হৈছে। আহাৰৰ মাজতে কৃষকে পানীৰ বাবে হাহাকাৰ কৰিবলগীয়া হৈছে।
চৰকাৰী তথ্য অনুসৰি জিলাখনত ১১৫ খন জলসিঞ্চন আঁচনি আছে যদিও ইয়াৰ অধিকাংশ আঁচনিয়েই অকামিলা হৈ আছে। এই অকামিলা আঁচনিসমূহৰ ১৫শ খনৰো অধিক মেৰামতি কৰিব পৰা অৱস্থাত নাই। জিলাখনৰ নগাঁও, ৰহা, কামপুৰ, ধিং, ৰূপহীহাট, কলিয়াবৰ ৰাজহ চক্ৰৰ অন্তৰ্গত বহুকেইখন জলসিঞ্চন আঁচনিও বিকল হৈ আছে।
অভিযোগ অনুসৰি জিলাখনৰ কেৱল নগাঁও জলসিঞ্চন সংমণ্ডলৰ অধীনতে বিভিন্ন জলসিঞ্চন আঁচনিৰ নামত প্রতিটো বিত্তীয় বর্ষতে কোটি কোটি টকা শৰাধ হৈ আহিছে। পৰিণতিত সাম্প্ৰতিক শালি খেতি আৰু শাক-পাচলি খেতি কৰা খেতিয়কসকলে মূৰে-কপালে হাত দিবলগীয়া হৈছে।
চৰকাৰী তথ্য অনুসৰি জিলাখনৰ মুঠ কৃষিভূমি ১,৫১,৭৪৪ হেক্টৰ। তৎসত্ত্বেও স্বাধীনতাৰ ৭৬ বছৰে অধিকাংশ কৃষিভূমিতে জলসিঞ্চনৰ ব্যৱস্থা নহ’ল। জিলাখনৰ মাথোঁ ৪৪,১৪১ হেক্টৰ তথা ৩০ শতাংশ কৃষিভূমিতহে জলসিঞ্চনৰ ব্যৱস্থা আছে। অৱশ্যে জলসিঞ্চনৰ সুবিধা থকা কৃষিভূমিসমূহতো জলসিঞ্চন আঁচনি সমানে কার্যক্ষম হৈ থকা নাই।
ফলত সাম্প্রতিক খৰাঙৰ সময়ত কৃষকসকলে দুৰ্ভাৱনাৰ মাজেৰে দিন অতিবাহিত কৰিবলগীয়া হৈছে। উল্লেখ্য যে নগাঁও জিলাত ৫১,২১৫ জন ভূমিহীন কৃষক, ৬৭,৩৮৭ জন ক্ষুদ্র কৃষক, ১,২৯,৩৮৩ জন উপান্ত কৃষক আৰু ২১,৫৬৪ জন বৃহৎ কৃষক আছে। এই কৃষকসকলে মুঠ কৃষিভূমিৰ ৩৮ শতাংশত একক শস্য, ৪৮ শতাংশ ভূমিত দ্বৈত খেতি আৰু ১৪ শতাংশ কৃষিভূমিত তিনিবাৰ খেতি কৰে।
জিলাখনত ৯৩,২৭৫ হেক্টৰ কৃষিভূমিত শালি ধানৰ খেতি, ৮,৭৬৫ হেক্টৰ ভূমিত মৰাপাটৰ খেতি, ২৬,৩৩২ হেক্টৰ ভূমিত শাক-পাচলিৰ খেতি কৰা হয়। সম্প্রতি পানীক লৈ এই কৃষকসকল ভীষণ সমস্যাৰ সন্মুখীন হৈছে। কোটি কোটি টকা ব্যয়ৰে ৰূপায়ণ কৰা জলসিঞ্চন আঁচনিসমূহৰ অধিকাংশই বগাহাতীত পৰিণত হৈছে।
জিলাখনৰ আন ঠাইৰ লগতে ভৰ বাৰিষাৰ সময়ত এতিয়া পানী বিচাৰি চামগুৰিৰ কৃষক ৰাইজেও হাহাকাৰ কৰিব লগা হৈছে। একমাত্ৰ পানীৰ অভাৱৰ বাবে খেতিয়কে শালি ধানৰ খেতি কৰিব পৰা নাই। কৃষি পথাৰলৈ পানী যোগান ধৰা নলাসমূহ বিভাগীয় বিষয়াই পৰিষ্কাৰ কৰাৰ ব্যৱস্থা গ্ৰহণ নকৰাত বহু ঠাইত পানী যোগান বন্ধ হৈ পৰা বুলিও অভিযোগ উত্থাপন হৈছে।
কেতবোৰ স্থানত কৃষকসকলে গাঁঠিৰ ধন ভাঙি পানী সিঁচা যন্ত্ৰৰে পথাৰত পানীৰ ব্যৱস্থা কৰিছে যদিও প্রচণ্ড ৰ’দত পানী শুকাই পথাৰত মৰুময় অৱস্থাৰ সৃষ্টি হৈছে।