NanaPatekarDeath : দৈনিক অগ্ৰদূত ডিজিটেল ডেস্ক : মাত্ৰ চাৰি দিন পূৰ্বে মঞ্চত থিয় হৈ বক্তৃতা দিছিল তেওঁ। সেই চিৰচেনা ধকধকীয়া বগা চাৰ্ট। ডিঙিত বগা উৰ্ণিৰ মেৰ। কপালত ৰঙা তিলক। চকুত গোল ফ্ৰেমৰ চশমা। সম্পূৰ্ণ সুস্থ-সবল যেনেই লাগিছিল তেওঁক। দিনটো আছিল দেওবাৰ। নানা পাটেকৰে কৈছিল, ‘এদিন সকলোৱেই গুচি যাব লাগিব…’। কোনে জানিছিল, বৃহস্পতিবাৰে পুৱাই তেওঁ নিজেই সেই গুচি যোৱা লোকসকলৰ শাৰীত নাম লিখাব!
বৃহস্পতিবাৰে পুৱাই গোৱাৰ বাসগৃহত অচেতন অৱস্থাত উদ্ধাৰ কৰা হয় ৭৫ বছৰীয়া অভিনেতাগৰাকীক। তাৰ ঠিক চাৰি দিন পূৰ্বে ডোনা পাওলাত এটা থিয়েটাৰ ক্লাবৰ উদ্বোধনী অনুষ্ঠানত উপস্থিত হৈছিল নানা পাটেকৰ। নিজেই মাৰাঠী থিয়েটাৰৰ অভিনয় জগতৰ পৰা আহিছিল তেওঁ। সেয়েহে থিয়েটাৰৰ প্ৰতি সদায়েই তেওঁৰ আছিল বিশেষ আগ্ৰহ।
দেওবাৰে সম্ৰাট ইণ্টাৰনেশ্যনেল থিয়েটাৰ ক্লাবৰ উদ্বোধনী অনুষ্ঠানতো প্ৰথমে থিয়েটাৰৰ প্ৰতি থকা ভালপোৱাৰ কথাই কৈছিল নানা পাটেকৰে। তাৰ পাছতে হঠাৎ জীৱন দৰ্শন, জীৱনত পোৱা আৰু দিয়াৰ হিচাপৰ বিষয়ে কথা ক’বলৈ আৰম্ভ কৰে তেওঁ।
প্ৰথমে মাৰাঠী নাট্যব্যক্তিত্ব ড০ লাগু তেণ্ডুলকৰ বিষয়ে কথা আৰম্ভ কৰে নানা পাটেকৰে। অভিনয় জীৱনৰ আৰম্ভণিৰ সময়ছোৱাত তেওঁলোকৰ থিয়েটাৰ চোৱাৰ কথা উল্লেখ কৰে। নতুন থিয়েটাৰ ক্লাবৰ সদস্যসকলক পৰামৰ্শ দি তেওঁ কয়, ‘এই পেছাত সদায় নতুন কিবা এটাৰ সন্ধান কৰিবা। কাৰণ দৰ্শকে সদায় নতুন বস্তু ভাল পায়। নিজৰ নীতি কেতিয়াও সলনি নকৰিবা। বৰং তুমি তোমাৰ শৈলী অটুট ৰাখিলে এসময়ত দেখিবা বাকীসকলেও তোমাকেই অনুসৰণ কৰিছে।’
ইয়াৰ পাছতে নানাক জীৱনৰ বিষয়ে কোৱা শুনিবলৈ পোৱা যায়। তেওঁ কয়, ‘আমাৰ সকলোৱেই এদিন গুচি যাব লাগিব। মই নাজানো, কাইলৈ ময়ো এই পৃথিৱীত থাকিম নে নাই। সকলোৰে জীৱনেই এসময়ত সেই চূড়ান্ত পৰিণতিত উপনীত হয়। মোৰো হ’ব। কিন্তু তাৰ পূৰ্বে আমি নিজকে প্ৰশ্ন কৰিব লাগিব, মই নিজৰ ইচ্ছামতে কিবা কৰিব পাৰিছোঁনে? মই সঁচাকৈয়ে চেষ্টা কৰিছোঁনে? মোৰ পৃথিৱী যদি কেৱল পৰিয়াল আৰু ঘৰৰ চাৰিখন বেৰৰ মাজতে সীমাবদ্ধ থাকে, তেন্তে মোৰ জীৱনৰ উদ্দেশ্য কি? এই পৃথিৱীত মোৰোতো সমাজ বা দেশৰ বাবে কিবা ঘূৰাই দিয়া উচিত, নহয় জানো?’
ঠিক কি প্ৰসংগত নানা পাটেকৰে এই কথাখিনি উত্থাপন কৰিছিল, সেয়া স্পষ্ট নহয়। অৱশ্যে ইয়াৰ পাছতে দেশৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীৰ বিষয়েও নানা পাটেকৰক কথা কোৱা শুনিবলৈ পোৱা যায়। তেওঁ কয়, ‘নৰেন্দ্ৰ মোদীৰ কিছুমান চিন্তাধাৰা মোৰ ভাল লাগে, আকৌ কিছুমান ভাল নালাগে। কিন্তু এই ভাল লগা বা বেয়া লগা—দুয়োধৰণৰ কথাই আমাৰ অকপটে ক’বলৈ শিকা উচিত। তেওঁতো সদায় সকলো কথাই ভুল নকৰে।’